Królów w powiecie żarskim jest ostatnią ostoją selera węzłobaldachowego. Będzie rerintrodukcja!

bt
Niewielka miejscowość w województwie lubuskim jest ostatnim miejscem występowania selera więzłobaldachowego w Polsce.
Niewielka miejscowość w województwie lubuskim jest ostatnim miejscem występowania selera więzłobaldachowego w Polsce. archiwum Ogrodu Botanicznego UZ
Udostępnij:
Seler węzłobaldachowy to gatunek roślin w Polsce krytycznie zagrożony wymarciem. W stanie dzikim występuje jedynie w Królowie (gmina Trzebiel, powiat żarski) w województwie lubuskim. Dlatego kilka miesięcy temu pracownicy uniwersyteckiego Ogrodu Botanicznego podjęli się realizacji projektu, którego celem jest reintrodukcja tego zagrożonego gatunku na terenie województwa.

W związku z tym Uniwersytet Zielonogórski pozyskał środki na sfinansowanie tych działań, a już jesienią pracownicy Ogrodu dosadzili w Królowie kolejne osobniki selera węzłobaldachowego w rowie zasiedlonym przez gatunek. Posadzili je też w wybranych rowach, gdzie obecnie nie występują, a zgodnie z danymi sprzed kilku lat występowały.

Poletko edukacyjne na "Łuku Mużakowa"

W ramach realizowanego projektu zostanie też założone poletko pokazowe na terenie Parku Krajobrazowego „Łuk Mużakowa” w Łęknicy z tablicą edukacyjną oraz wydana pierwsza część książki poświęconej głównie przyrodzie pogranicza polsko-niemieckiego.

Efekt hydro

Działania te są efektem wizji terenowej w 2019 r. przeprowadzonej w Królowie przez pracowników Ogrodu Botanicznego, kiedy to stwierdzono pogorszenie stanu populacji gatunku spowodowane prawdopodobnie drastycznie złą sytuacją hydrologiczną w latach 2018-2019 na tym obszarze. W zielonogórskim Ogrodzie Botanicznym seler węzłobaldachowy rośnie od 2018 r. To wtedy ten drastycznie zagrożony gatunek przyjechał do nas z Ogrodu Botanicznego Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu, który jako pierwszy w kraju zabezpieczył okazy gatunku podczas inwestycji drogowej przebiegającej przez Królów.

Co wiemy o selerze?

Seler węzłobaldachowy (Heliosciadium nodiflorum, synonim Apium nodiflorum) - nazywany pęczyną węzłobaldachową - to roślina porastająca rowy, przez które przepływa woda. Wilgotne siedlisko i dostęp do światła to najważniejsze czynniki wymagane dla prawidłowego wzrostu i rozwoju gatunku. Problem zaczyna się, kiedy poziom wody w rowach spada oraz gdy rozwija się bujnie konkurencja, szczególnie drzewa (np. wierzby, olchy). Dlatego selery węzłobaldachowe wymagają ochrony czynnej (okresowe koszenia, uprawa ex situ), w przeciwnym razie gatunek zniknie z flory polskiej.

Morfologia selera węzłobaldachowego (za wikipedia):

  • Łodyga - dołem pokładająca się, górą wzniesiona, rozgałęziona, o wysokości do 90 cm. W węzłach zakorzenia się.
  • Liście - ulistnienie skrętoległe. Liście pojedynczo-pierzasto złożone o siedzących, jajowatych lub lancetowatych odcinkach z karbowanymi brzegami.
  • Kwiaty - zebrane w baldach złożony składający się z kilku baldaszków. Mają 5 – 7 błoniasto obrzeżonych pokrywek. Baldach jest prawie siedzący z 1 lub 2 pokrywami. Kwiaty drobne, o białych płatkach korony i zielonym kielichu z niewyraźnymi ząbkami.
  • Owoc - żeberkowane, kuliste lub elipsoidalne rozłupki

Czytaj więcej >>>
SELER WĘZŁOBALDACHOWY


Ginących gatunków na świecie jest więcej.
Zobacz przepiękne zdjęcia zwierząt autorstwa Paula Goldsteina

Wideo

Komentarze

Komentowanie artykułów jest możliwe wyłącznie dla zalogowanych Użytkowników. Cenimy wolność słowa i nieskrępowane dyskusje, ale serdecznie prosimy o przestrzeganie kultury osobistej, dobrych obyczajów i reguł prawa. Wszelkie wpisy, które nie są zgodne ze standardami, proszę zgłaszać do moderacji. Zaloguj się lub załóż konto

Nie hejtuj, pisz kulturalne i zgodne z prawem komentarze! Jeśli widzisz niestosowny wpis - kliknij „zgłoś nadużycie”.

Podaj powód zgłoszenia

Nikt jeszcze nie skomentował tego artykułu.
Dodaj ogłoszenie